Sigrid – How to Let Go

Er is een bepaald soort popsong die in homoclubs speelt die je eigenlijk nergens anders hoort. Je kent het type: pittig, vaag Europees en krachtig genoeg op een totaal ongecompliceerde manier – nummers als Ava Max’s ” My Head & My Heart ” of Rita Ora’s ” Bang Bang “, goed genoeg om op te dansen en pakkend genoeg om mee te zingen maar die meestal dienen om de tijd tussen “Dancing on My Own” en “Stronger” te vullen. Ten goede of ten kwade blinkt de Noorse popzanger Sigrid uit in dit specifieke soort knaller: haar nieuwe album How to Let Go bevat er minstens drie. Het is een nuttig talent – “gay clubfiller” is een volkomen geldige en ik zou zeggen vitale categorie van popsongs.

Opener “It Gets Dark” typeert het gemak waarmee Sigrid zich op How to Let Go door de wereld beweegt . ‘Ik ben nog nooit zo ver van huis geweest/en helemaal alleen/het wordt donker’, zingt ze boven dreunende, stadionpop-drums uit voordat ze er prompt overheen is: ‘Het wordt donker/zodat ik de sterren kan zien. ”Tegen de tijd dat de eindeloos domme Bring Me the Horizon-samenwerking “Bad Life” negen nummers later rolt is de metafoor uit het raam verdwenen”: Het is gewoon een slechte dag, geen slecht leven.”Keer op keer presenteren deze nummers verdriet of ongemak als problemen die moeten worden opgelost in plaats van gevoelens om te ondervragen of zelfs maar bij stil te staan. Hoewel Sigrid elke regel zingt alsof het een oogverblindende diepgang i, zal iedereen die op zoek is naar diepgang in How to Let Go al snel in het ondiepe gedeelte terechtkomen.
Kortom een luister zelf maar even.

 8 x bekeken totaal,  2 x vandaag bekeken

0 replies on “Sigrid – How to Let Go”